Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

H Bασίλισσα του χιονιού.

Μάρτιος,ο πρώτος μήνας της άνοιξης.Όλα στη φύση αλλάζουν.Τα γκρίζα σύννεφα και το τσουχτερό κρύο,δίνουν τη θέση τους στον ήλιο,που δειλά-δειλά εμφανίζεται στον ουρανό.
Τα πουλάκια αρχίζουν να κελαηδούν στα δέντρα και τα πρώτα λουλουδάκια εμφανίζονται.Η φύση πρασινίζει.Ξαφνικά,μέσα σε ένα βράδυ όλα αλλάζουν.Ο καθαρός ουρανός ,γέμισε από γκρίζα σύννεφα.Ο αέρας φυσούσε πολύ δυνατά και το πρώτο χιόνι δεν άργησε να πέσει.Αυτό συνεχίστηκε για πολλές ημέρες.Τα παιδιά άρχισαν να ανησυχούν.Τί να συμβαίνει άραγε;γιατί χιονίζει τόσες μέρες ;αφού ο χειμώνας έφυγε και είμαστε στην άνοιξη ! Τα παιδιά κοίταζαν ξανά και ξανά το ημερολόγιό τους και δεν πίστευαν αυτό που συνέβαινε.Ο μήνας Μάρτιος έφτανε στο τέλος του,μα ο ήλιος δεν φαινόταν πουθενά ! Μόνο χιόνι-παντού χιόνι.Μια παρέα παιδιών έκαναν ένα μικρό συμβούλιο.
- Πρέπει να πάμε να βρούμε τη βασίλισσα του χιονιού,να την ρωτήσουμε γιατί χιονίζει συνέχεια,είπε ένα παιδί.
--Ναι,ναι ! απάντησαν τα υπόλοιπα.
Όμως πως θα πάμε ; που μένει η βασίλισσα του χιονιού;Ποιον δρόμο θα ακολουθήσουμε ;
-Μην ανησυχείτε γι αυτό,είπε ο Ρήγας ,ο πιο τολμηρός της παρέας.
Τότε πήρε την μεγάλη απόφαση.
Από την αποθήκη του σπιτιού του,πήρε το έλκηθρο και πήρε το δρόμο για την εξοχή.Προχωρούσε-προχωρούσε και κοίταζε κάθε τόσο γύρω του,μήπως αντικρύσει την όμορφη βασίλισσα του χιονιού.Όλα γύρω του ήταν κατάλευκα και παγωμένα.Ο Ρήγας κουράστηκε να σέρνει το έλκηθρο και σταμάτησε να πάρει ανάσα.
Πέρασαν ώρες,πέρασαν μέρες και ο Ρήγας ακούραστα συνέχιζε να ψάχνει και να ρωτάει όποιον έβρισκε μπροστά του ,μήπως ξέρει που έχει το παλάτι της η βασίλισσα του χιονιού.
Αφού δεν μπόρεσαν να τον βοηθήσουν οι άνθρωποι ,άρχισε να ρωτάει τα ζώα και τα πουλιά.Ένας τάρανδος που τον είχε δει τον πλησίασε και του είπε πως αυτός γνωρίζει πού μένει η βασίλισσα του χιονιού !
Σκαρφάλωσε στη ράχη του τάρανδου ο Ρήγας και ξεκίνησαν στο μακρύ τους ταξίδι.
Μόλις άρχισε να νυχτώνει ,έφτασαν στο παλάτι της βασίλισσας.Ήταν όλα φτιαγμένα από πάγο και χιόνι.Δειλά-δειλά άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα στο παλάτι.
Σε μια γωνιά βλέπει την βασίλισσα να κάθεται και να κλαίει.
-Γιατί κλαις βασίλισσά μου;
Η βασίλισσα σήκωσε το κεφάλι και ένιωσε μεγάλη έκπληξη βλέποντας τον Ρήγα.
-Τί θες εσύ εδώ ; τον ρώτησε με τη σειρά της.
Ο Ρήγας με σκυμμένο το κεφάλι της είπε...
Ήρθα να σε βρω αγαπημένη μας βασίλισσα και να σε ρωτήσω γιατί συνέχεια χιονίζει και κάνει κρύο.Ο Απρίλης έχει πλέον έρθει και ενώ ο ήλιος θα έπρεπε να δίνει ζωή στα λουλουδάκια και ενώ τα πουλάκια θα έπρεπε να κελαηδούν στα δέντρα ,έξω χιονίζει συνέχεια !Τα λουλουδάκια έχουν σκεπαστεί με χιόνι και τα πουλάκια κινδυνεύουν να πεθάνουν από το κρύο.Οι γεωργοί στεναχωριούνται,γιατί δεν μπορούν να σπείρουν τα χωράφια τους και να πάρουν τη σοδειά για να θρέψουν τις οικογένειές τους.Έτσι αποφάσισα να έρθω να σε βρω καλή μου βασίλισσα και να σε ρωτήσω γιατί δεν αφήνεις τον ήλιο να βγει.
Η βασίλισσα έβαλε τότε τα κλάματα και με δάκρυα στα μάτια του είπε...
-Καλό μου παιδάκι , εγώ δεν θέλω να κάνω κακό σε κανέναν.Αγαπάω και τα λουλούδια και τα ζώα και πάνω απ'όλα αγαπάω τους ανθρώπους.Μα ο ήλιος μου είπε ότι οι άνθρωποι αγαπούν περισσότερο την άνοιξη και το καλοκαίρι και όχι εμένα που φέρνω τον χειμώνα.Έτσι κι εγώ ,για να τιμωρήσω τους ανθρώπους ,ρίχνω συνέχεια χιόνι.
Ο Ρήγας την πλησίασε και την χά'ι'δεψε στη παγωμένη της πλάτη.
-Είναι όλα ψέματα βασίλισσά μου !
Όλες οι εποχές είναι το ίδιο καλές και όλοι μας τις αγαπούμε το ίδιο.Μα τα παιδιά,περισσότερο από τους μεγάλους ,αγαπούν πολύ τον χειμώνα,γιατί κάνουν χιονάνθρωπο και παίζουν με το χιόνι !Αλλά όμως είναι και οι άλλες εποχές το ίδιο απαραίτητες και σημαντικές,όσο και χειμώνας !
Η βασίλισσα τότε ,σήκωσε το κεφάλι της και ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό της.Τα πάντα έλαμψαν.Τα άσπρα σύννεφα,τα γεμάτα με χιόνι,άρχισαν να φεύγουν και έδωσαν τη θέση τους στον ήλιο.Σταμάτησε να χιονίζει.Ο ήλιος ζεστός και φωτεινός έλιωσε τα χιόνια.Τα πουλάκια στα δέντρα άρχισαν να κελαηδούν και τα λουλουδάκια άρχισαν να φυτρώνουν και να ανθίζουν,στολισμένα με πολύχρωμα φουστανάκια.
Ο Ρήγας χαρούμενος και ικανοποιημένος αγκάλιασε τη βασίλισσα ,την ευχαρίστησε για το καλό που έκανε και την χαιρέτησε.
-Θα σε ξαναδώ τον Νοέμβριο της φώναξε ανεβασμένος στη ράχη του τάρανδου και της κούνησε χαρούμενα το χέρι.
-Γειά σου Ρήγα ,είπε η βασίλισσα και μπήκε στο παλάτι της για να κοιμηθεί ως τον επόμενο χειμώνα !

(Παναγιωτίδου Ράνια)  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου